Browsing Tag

kletsen

Too much information | TAG

Happy strikjeAls blogger kies je ervoor om veel van jezelf bloot te geven. Mensen die je weinig spreekt weten wel opeens heel veel over jou als je ze tegen komt. Mijn grens van TMI lag daarom altijd erg laag. Ik liet me beperken door me druk te maken over wie mijn posts zou lezen en of ik alles wel even politiek correct omschreef. En daarmee bedoel ik vooral informatie over mezelf en hoe ik over dingen denk. Met deze tag laat ik dat gevoel officieel los. Ik stuur het in een heliumballon de lucht in. Ver bij mij vandaan. Tegen de tijd dat je mijn post leest is de ballon waarschijnlijk al met de harde wind meegevoerd naar zee, is de ballon leeg gelopen en is hij helemaal opgelost in het zoute zeewater. Foetsie.

So here I present to you: het bewijs van mijn vrijheid; de Too much information tag.

1. Wat draag je?
Ik draag (met heel veel liefde) Yeti’s joggingbroek, een slaaphemdje met een zebra erop en panter pantoffeltjes van de Hunkemöller.

2. Ben je wel eens verliefd geweest?
Ja, ik wordt om de haverklap verliefd. Maar dan vooral op spullen, liedjes of acteurs. Maar als je echt bedoeld verliefd-verliefd, dan tjaaaa, minder. Één keer.

3. Heb je wel eens een vervelende break-up gehad?
Helaas wel. Omdat we elkaar door en door goed kende en naast alles super goede vrienden waren was het heel moeilijk om elkaar los te laten. Volgens mij behoort hij nog steeds tot het kleine groepje mensen die me het best kennen. Hoewel.. in het laatste nummer van Psychologie Magazine heb ik gelezen dat mensen in de loop van hun leven veel meer veranderen dan ze denken.

4. Hoe lang ben je?
Ik ben 1.76.

5. Hoeveel weeg je?
Ongeveer 64 kilo. Met een BMI waarde van 20,7 zit ik op een gezond gewicht. Dat is leuk om te weten, maar ik ga liever af op hoe gezond ik eet en hoe gezond ik me voel. Iets vaker een rondje longboarden zou me goed doen.

Verder lezen

All by myself. NOT!

‘All by myself, I wanna be all by myself!!!’ wordt er door de andere kant van de telefoon gekrijst. Ik ben twee minuten te laat en mijn vriendin staat vriendloos en alleen op het hoekje van het plein op me te wachten.

Eric Carmen brengt ons de serieuze boodschap dat hij bang is om alleen te zijn. Dat hij niet zonder liefde kan.  Wij maken daar grapjes over door zijn liedje te zingen als één van ons ietsje bij de groep vandaan loopt, als we twee minuten alleen op de ander staan te wachten of als er drie van de vier naar het toilet moeten en er eentje aan de bar overblijft om op de tassen te passen. Allemaal heel grappig natuurlijk, maar eigenlijk zijn we onderhuids allemaal bang om alleen te zijn. Zonder liefde, zonder genegenheid. Liefde is volgens veel mensen de drijvende kracht achter ons bestaan. Het is ook meestal zo dat hoe meer liefde je geeft, hoe meer je ontvangt. Niet altijd natuurlijk. Er zijn genoeg mensen die wel liefde willen geven, maar niet weten hoe. Mensen die beter zijn in alleen zijn. Verder lezen