Browsing Tag

gevaarlijk

Piiiieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep!!

muziekDe muziek pompt uit de speakers. Speakers van twee meter hoog. De lichten flikkeren. We staan midden op de dansvloer. Ik heb nog geen knappe jongens voorbij zien komen en als ik dat wel had interesseerde het me toch niet. Wendy staat tegenover me. We zijn eerder op gang dan het feestje zelf. We rollen, poppen, locken, swaggeren. We doen wat je hoort te doen op Sef & The Flexican. We gaan loesoe.  En ook al doen onze benen, na vier uur dansen en een hele dag staand werken zeer, we gaan er helemaal voor. We zijn niet te stoppen.
Het werd een avond vol bezwete shirtjes, oude bekenden, nieuwe bekenden, billenknijpen, flirten en Tequila. En als souvenir, een flinke piep in onze oren…

Ik weet nog dat ik midden op de dansvloer, lichtelijk aangeschoten, mijn ogen dicht deed om extra te genieten van de muziek en het dansen. Van het moment. Op dat moment dacht ik niet aan hoe hard de muziek stond. Ik let er altijd op dat ik niet te dichtbij de boxen sta. Er zijn genoeg mensen om mij heen die niet goed opgelet hebben en die voor altijd een keiharde piep in hun oren hebben. Er zijn zelfs mensen waarbij het ondragelijk is. Die er hun levenslust door verliezen. Daar pas ik voor. Ik ga voor de vijf meter regel. Dan staat er vaak nog een menigte mensen tussen die een hoop geluidsgolven opvangen. Verder lezen

‘Slik door die pil!’

Om me heen stampen ze fanatiek op en neer. Ik ben ondertussen al drie keer aan m’n arm meegesleurd door wildvreemde hyperactieve gasten. De XTC pillen gaan erin als snoepjes. Ik moet ook. Nee zeggen is geen optie. ‘Neem er nou ook één! Of een halve.. Kom op zeg. Iedereen doet het! Hier, slik door!’

ImageTechno feesten. Ze zijn niet voor mij weg gelegd. Hoewel ik op dat moment zelf nog geen grondig onderzoek had gedaan naar pilletjes, wist ik dat ik er geen wilde nemen. Maar ze bleven maar zeuren. ‘What to do?’ dacht ik. Toen ik in de groep gooide dat mijn avond nogal verpest werd door dat gezeur, kreeg ik terug dat ik dat op kon lossen door gewoon te nemen. ‘It will cheer you up!’ Er zat dus niks anders op. Ik stak mijn hand uit, kreeg er sneaky een pilletje ingepropt en werd door iedereen aangestaard. Ze moesten natuurlijk wel zeker weten dat ik hem zou nemen. Dus huppa, mijn hand naar mijn mond, een grote slop water en weg was hij. Verder lezen