Browsing Tag

amsterdam

Het echte leven is begonnen…

Voor ik mijn OV in het gele apparaat stop, wacht ik even. Dit is wel héél officieel. Dit kleine momentje, om 8:17 ’s morgens in het hoekje van de drukke Albert Heijn aan de Spaarndammerdijk. Ik moet mijn studentenabonnement van mijn Ov-kaart afhalen. Ik ben, zoals ik vorige week nog wel was, geen student meer. Ik ben een Young Professional. Een Communication and Multimedia Design expert.

Behalve het studentenabonnement op mijn OV kaart, heb ik die dag ook alle studentenkortingen en studiefinanciering gedag moeten zwaaien. Daar komt bij dat ik over een paar maanden uit mijn studentencontainer in de Houthavens wordt gekickt omdat ze gesloopt worden en ik nu geen recht meer heb op een voordelige studentenwoning in Amsterdam. Het echte leven is begonnen…

Verder lezen

‘Yes, I’m from Amsterdam.’

Zo lang uitslapen als ik wil, veel te laat avondeten, gamen tot de zon opkomt,, twee weken niet stofzuigen, ontbijten met een zak chips en uitgaan tot hoe laat we maar willen. Als ik mijn toetje voor het hoofdmaal naar binnen wil werken of ze door elkaar heen wil prakken, dan doe ik dat. Bij mij thuis mag het allemaal. Ja, dat lezen jullie goed. Bij mij thuis. En nee, mijn moeder vindt die dingen niet opeens allemaal prima. Er is iets anders aan de hand. Deze kaaskop heeft haar vleugels uitgeslagen. Sinds 12 februari jl. woon ik op mezelf. Jullie mogen mij nu officieel een Mokumer noemen. Eindelijk kan ik in het buitenland stoer doen door (zonder te liegen) te zeggen: ‘Yes, I’m from Amsterdam.’.

ImageVanaf de eerste nacht slaap ik aan één stuk door tot mijn wekker aan toe. Op één grote missende factor (Bob) na, voel ik me hier helemaal thuis. Een eigen keukentje en een eigen badkamer. Geheel ingericht naar míjn smaak. Aaaaahwyeah. En als de muren op me afkomen is er  genoeg te doen in Amsterdam. Met acht minuten bussen ben ik in de binnenstad.

De verhuizing was wel een hele bevalling. Vooral het New York behang zorgde voor nogal wat familieruzies en relatiecrisissen. Maar ondanks dat het een acht delen tellende nachtmerrie van de Lidl is, hangt het nu ontzettend mooi.
Dankzij mijn handige paps. Hij ging koelbloedig verder met behangen terwijl wij, in totale paniek en gillend als een stel speenvarkentjes, door mijn kleine studentenwoninkje heen en weer renden. Verder lezen